Vanochtend om negen uur was het weer tijd voor arbeid. En ik heb zowaar iets kunnen doen! Samen met mede-stagair Lerenzo mag ik een stukje gaan schrijven over de kids die de vlaggen het veld opdragen net voor WK-wedstrijden.
Gelukkig zijnpersvoorlichters hier net zo tof als in Nederland. Ze klinken vaak hartstikke lief, maar ondertussen bellen ze je niet terug. Ook ben ik alleen thuis omdat iedereen naar Kaapstad is, maar gelukkig heb ik Jessie.
En waarom ben jij dan niet in Kaapstad, Dirk?’, zullen veel van jullie denken. Welnu, mocht ik wel naar Kaapstad zijn gegaan, dan had ik van de eerste vijf dagen van mijn stage vier vrij moeten vragen. Daarnaast is Kaapstad toch al gauw tien uur rijden. En ik heb geen geld, dat ook.
Eigenlijk vind ik het helemaal niet zo vervelend om even alleen te zijn. Iedereen die ik tot nu toe ontmoet heb, is heel lief geweest (behalve Eduard, de treinschreeuwer). Maar ik voel me sinds donderdag best wel een beetje ziekjes. Niet ziek genoeg om niet naar mijn stage te gaan, maar toch is het wel lekker dat ik nu even niet gezellig hoef te doen.
Voor moeders: ik heb een waakhond hier, en voor alle deuren en een heleboel ramen zit een hek danwel tralies, dus enge mannen komen er niet in. Het huis is trouwens erg mooi, alhoewel het wel vies is. Het heeft zeven slaapkamers, waar in totaal naar ik meen tien mensen in pitten. Huiskamer is groot, met een bar en een aparte eethoek.
De Fox heb ik nu terug gebracht naar Karl. Er was te veel mee mis, dus dat mag hij gaan maken. Tot die tijd heb ik een andere Fox meegekregen, die wel een werkende ruitenwissers e.d. heeft, maar voor de rest rijdt als een kilo gehakt. Over gehakt gesproken, als Jessie bedelt, gaat ze rechtop zitten. De foto bovenaan dit bericht is volledig spontaan van haar kant. Ik kan je vertellen dat ik wel even raar opkeek. Nu ligt ze naast me op de bank, en op de een of andere manier heeft ze voor elkaar gekregen zich helemaal in haar fleecedekentje in te pakken. Lief.
Morgen dus weer stagelopen, met een beetje geluk heb ik mijn eerste stukje woensdag in de krant!
Emma
5 juli 2010 at 21:42
Hey lieverd! Goed om te lezen dat je t naar je zin hebt!
Was zooooo jaloers op je vrijdag!! Echt heel tof dat je erbij was!
Hoe is PE? Beetje leuke stad? Kan ik je stukje ook op inet lezen als t in de krant komt?
Zullen we binnenkort ff een skype date plannen?
Beterschap! xx
Dirk
5 juli 2010 at 22:07
Hey Emma. Ik ben van plan om of een linkje te plaatsen, of het stukkie uit de krant in te scannen, en dat up te loaden. En ik stuur je nog een mailtje.
Henriëtte
6 juli 2010 at 08:48
Blij dat je ook even aan je moeder denkt.Ik ben ook zeer benieuwd naar je eerste pennenvruchten.
Hoop dat je je snel weer wat beter voelt,en dat je dan snel weer wat medebewoners krijgt
Liefs!.
Carolien
9 juli 2010 at 13:32
Dirko,
Heb me even helemaal bijgelezen op je blog, jij avontuurlijk kereltje! En vanaf nu gewoon elke dag iets maken he? Leuke stukjes schrijf jij, geef Jessie maar een aai over d’r bol and keep us updated. Ga je nog naar de finale ofzow? xx