Dirk in Afrika!

Ik ben net terug van de troostfinale tussen Duitsland en Uruguay hier in PE. In meerdere opzichten is dit een troostfinale, want ik was natuurlijk liever in Joburg geweest morgen.  Het plan was vrijdag ook nog even om daar naartoe te gaan, en dan bij het stadion kaartjes te fixen. Logistiek kon het allemaal niet jammer genoeg. Kaartjes schijnen ontzettend duur te zijn, dus misschien is het maar beter ook.

Verder is het best wel een goede week geweest. De verkoudheid is behoorlijk aan het afzakken, en ik verwacht er maandag definitief af te zijn. Verder zijn de huisgenoten nog steeds erg leuke mensen. Het is alleen wel zuur dat de meesten tussen nu en een maand weg zijn. Er komt dan wel weer een nieuwe groep natuurlijk, maar die maak ik dan nog maar een week of vijf mee.

De stage begint nu ook een beetje te lopen. Er zijn diverse mensen terug gekomen van verlof, en er zit al wat meer structuur in de redactie. Donderdag twee stukjes in de krant gehad, deze en die. Ja inderdaad, het gaat over achtergestelde kindjes uit sloppenwijk. Die zijn hier nogal veel. Nee, dat is inderdaad niet origineel. Sue me.

Ik vind het in ieder geval fijn dat ik iets in de krant heb weten te krijgen, want ik begon me al een beetje zorgen te maken. Vooral het zelf nieuws zoeken/bedenken is hier lastig. Ik ben hier natuurlijk nog niet zo geïntegreerd, dus ik zou nieuws waarschijnlijk niet herkennen al struikelde ik er overheen. Maar goed, het stukje dat ik alleen geschreven heb, heb ik met behulp van Twitter ook daadwerkelijk zelf gevonden. En het stukje wat ik samen met Lerenzo de plaatselijk stagair heb geschreven stond op de voorpagina, dus ik ben tevreden.

Kinderen vind ik overigens nog steeds lastig. De eerste twee kids waar we mee moesten babbelen wisten niks, en wilden ook niet zoveel zeggen. Ik heb betere gesprekken gehad met Jessie. Voor het tweede stukje heb ik toen maar expliciet gevraagd om praatgrage youngsters, en die waren wel leuk. En achtergesteld, maar ja, anders heb ik geen verhaal natuurlijk.

Morgen natuurlijk hard juichen voor Oranje. Als het weer een beetje meezit dan gaan we naar het Fanpark om het op het grote scherm te zien. Anders gewoon thuis, dat is wel suf.