Dirk in Afrika!

Pats, daar zijn we weer met een knisperende na-het-weekend update. Allereerst lijkt het erop dat ik eindelijk een beetje mijn plekje begin te vinden op mijn werk. Daarnaast heb ik natuurlijk weer een blik leuke weekend dingen opengetrokken waar je eng van wordt.

Deze week is eigenlijk, hoe sneu het ook klinkt, de eerste week dat ik me echt goed vermaakt heb op mijn werk. Dat ligt helemaal niet aan de collega’s, die zijn leuk. Het ging meer om de dingen die ze me lieten doen, wat eigenlijk varieerde van kinderen die iets leuks maar totaal oninteressants aan het doen waren tot volwassen die iets leuks deden. Heel leuk, maar dus niet helemaal hetgeen wat ik tof vind.

Natuurlijk verwacht ik niet gelijk dat ik de krentjes in de pap krijg, maar deze vorige week heb ik toch wel lekker gegeten. Maandag heb ik met een blinde avonturier gebabbeld, die dingen deed met bungee-jumpen en records breken enzo, maar dan zonder te zien. Dinsdag een stukje getikt over een wedstrijdje dat de Herald organiseert, woensdag met een goochelaar gekeuveld die vorken ombuigt met magie (tja). En donderdag naar een begrafenis geweest van een weeskind dat 3 maanden geleden vermist was geraakt, en vorige week zondag weer was gevonden. Indrukwekkend wel. Ow ja, ook nog op speedbootjes rondgevaren van het ministerie van visserij hier. Het kwam er in ieder geval op neer dat ze wilden laten zien wat die bootjes konden, en dat we dus met 80 over de golven stuiterden. Voor gratis.

Vrijdag zijn we uit eten geweest met alle Khaya studenten die er nu zijn. Overigens is het huis inmiddels volgelopen met

7 vrouwen. Ze schijnen me tot nu toe allemaal heel vriendelijk toe, hoewel ik vermoed dat het hier af en toe een behoorlijk kippenhok gaat worden. Fijn.

Zaterdag in alle vroegte, met minikater en al, naar Baviaanskloof gegaan. Een natuurgebied met, je raadt het al, kloven en bavianen. Ons aller Beer heeft namelijk een bakkie (of

wel pick-up) gekocht met vierwielaandrijving, en die moet je dan uitproberen.

We zaten in een superrelaxed chaletje vlak bij de ingang van het gebied, waar we na zaterdag eerst wat rondgebost te hebben heerlijk gebraaid hebben. Op zaterdag kwamen we een boomstronk tegen die daar lag omdat je dat pad niet in mocht.

Berend is er natuurlijk direct overheen geklust, en op de terugweg mocht ik. Na de verplichte harde knal en mechanisch geknars was de conclusie dat ik toch wel iets te hard reed, en dat de boomstronk nu tussen de vooras en de weg vast zat. Gelukkig niets kapot, behalve mijn ego.